Uchwała przyjęta 22 września 2026 roku upoważnia władze do podejmowania działań redukcyjnych wobec dzików na terenie Warszawy przez dwa lata od wejścia aktu w życie. Dokument nie ustala liczbowego limitu zabijanych osobników, a wskazuje kryteria kwalifikujące zwierzęta do odłowu lub odstrzału. Decyzja rządziła debatą publiczną i doprowadziła do demonstracji pod ratuszem.
Dlaczego sejmik zniosł limity?
W uzasadnieniu wskazywano potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa mieszkańców i niemożność przewidzenia liczby sytuacji zagrożenia. Wniosek o zmianę złożył prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski. Przewodniczący Sejmiku Ludwik Rakowski oraz rzeczniczka urzędu marszałkowskiego Marta Milewska wskazali, że brak górnego limitu ma wynikać z trudności prognozowania skali interwencji.
Nowa uchwała zastępuje wcześniejsze ograniczenia wprowadzone w marcu 2026 roku. Poprzednia decyzja (nr 103/OS/2026) przewidywała m.in. odstrzał sanitarny do 400 sztuk do końca marca 2027 roku oraz redukcyjny do 100 sztuk do końca grudnia 2026 roku.
Jakie kryteria decydują o interwencji?
Interwencje mają być uzasadnione konkretnymi przesłankami. Do działań kwalifikowane będą osobniki, które straciły naturalny lęk przed człowiekiem, regularnie pojawiają się na terenach zwartej zabudowy lub w przestrzeniach rekreacyjnych oraz te bytujące w pasach dróg publicznych. Metody wymienione w uchwale obejmują odstrzał redukcyjny i sanitarny oraz odłów z uśmierceniem.
Przewidziano, że zabiegi wykonają uprawnieni myśliwi wyznaczeni przez miasto, a każda interwencja ma być dokumentowana. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazało, że z powodu zagrożenia ASF nie dopuszcza się relokacji dzików.
Jakie alternatywy proponują eksperci?
Biolodzy i urbaniści apelują o uprzednie zastosowanie nieśmiercionośnych rozwiązań. Wśród rekomendowanych działań wymieniają wprowadzenie zamykanych pojemników na odpady, zabezpieczenie miejsc dokarmiania kotów, świadome projektowanie zieleni tak, by ograniczyć atrakcyjność terenów dla dzików, oraz modyfikacje gleby ograniczające rozwój pędraków.
W badaniach cytowanych przez ekspertów odnotowano, że u miejskich dzików znaczną część żołądków stanowiło jedzenie antropogeniczne — w badanych próbach było to 40–60 procent zawartości. Jako środek ograniczający kolizje z pojazdami wskazywano elementy inżynierii ruchu, takie jak spowalniacze i dostosowanie geometrii jezdni.
Gdzie to ma największy wpływ i jakie są dane?
Problem dotyczy całej Warszawy, choć najwięcej zgłoszeń pochodziło z Białołęki i Wawra. W silnie zurbanizowanych rejonach, jak Mokotów, Wola, Śródmieście czy Ochota, mieszkańcy także zgłaszali częste wizyty stad i szkody w infrastrukturze. Do końca lipca 2026 roku odnotowano ponad 14,5 tysiąca zgłoszeń dotyczących dzików i niemal 160 przypadków ataków na ludzi.
Inwentaryzacja z 2025 roku wykazała obecność około 3031 dzików na terenie miasta. Uchwała ma obowiązywać przez dwa lata od momentu wejścia w życie, a działania będą realizowane w systemie miejskim z dokumentacją każdej interwencji.
Co wydarzyło się po przyjęciu uchwały?
Pod ratuszem przy placu Bankowym odbył się 28 września 2026 roku protest pod hasłem „Dziki Zostają”, zorganizowany przez inicjatywy „Nie Trzaskać Dzików” i Warszawski Ruch Antyłowiecki. Demonstranci domagali się wstrzymania decyzji, powołania rady eksperckiej i publicznego dialogu.
Na miejscu pojawiła się też kontrmanifestacja zorganizowana przez Ruch Narodowy, w której uczestniczyli m.in. przedstawiciele ugrupowania opowiadający się za redukcją populacji. Protesty wywołały szeroką dyskusję społeczną na temat kolejności stosowania metod i ochrony dobrostanu zwierząt.
Dokumentacja interwencji oraz zakaz relokacji z powodu ASF pozostają elementami obowiązującymi decyzje wdrażane w Warszawie.
