| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Alfred Aleksander Konar (właściwie Alfred Aleksander Kinderfreund) |
| Urodzenie | 26 lutego 1862, Warszawa |
| Śmierć | styczeń 1940, Warszawa |
| Zawód | prozaik, dramatopisarz, aforysta |
| Wykształcenie i praca | |
| Wykształcenie | Szkoła Handlowa im. Kronenbergów; studia polonistyczne (Uniwersytet Jagielloński), studia w Berlinie i Heidelbergu |
| Zawód zawodowy | urzędnik w dyrekcji Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej |
| Najważniejsze utwory | |
| Powieści | Przed ślubem (1891), Bankruci (1892), Siostry Malinowskie (1894), Jesień (1898) |
| Sztuki | Hrabina Sylwia (1885), Gąsienice (1895), Figle amora (1896), Panny (1901) |
prozaik, dramatopisarz i aforysta - tak najkrócej można określić Alfreda Aleksandra Konara, autora powieści naturalistycznych i popularnych sztuk teatralnych. Jego utwory skupiały się na obyczajach warszawskiej burżuazji oraz na portretach psychologicznych bohaterów.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 26 lutego 1862 roku w Warszawie jako syn Józefa Kinderfreunda, lekarza i naczelnego lekarza szpitala żydowskiego, oraz Stanisławy z Bauerertzów. Ukończył gimnazjum, a następnie uczęszczał do Szkoły Handlowej im. Kronenbergów w Warszawie. Studiował przez dwa lata polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, a także podejmował studia w Berlinie i Heidelbergu.
Po powrocie do stolicy zaczął pracę w dyrekcji Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. W tej instytucji awansował stopniowo do wysokiego stanowiska, równocześnie rozwijając działalność literacką.
Działalność literacka i publikacje
Debiutował w 1885 roku dramatem "Hrabina Sylwia". Od 1887 roku publikował powieści, nowele i utwory dramatyczne; początkowo używał nazwiska rodowego Kinderfreund, a od około 1900 roku występował pod pseudonimem Konar. Jego teksty ukazywały się w wielu tytułach prasowych, między innymi w "Kurierze Codziennym", "Gazecie Polskiej", "Kurierze Lwowskim", "Ateneum" oraz w pismach „Świat. (Romans i Powieść)”, "Świecie" i "Kurierze Polskim".
Jego powieści, zaliczane do nurtu naturalizmu, opisywały życie warszawskiej burżuazji i środowisk artystycznych. Do ważniejszych tytułów należą "Przed ślubem" (1891), "Bankruci" (1892), "Siostry Malinowskie" (1894) i "Jesień" (1898). Sztuki takie jak "Gąsienice" (1895) czy "Figle amora" (1896) cieszyły się popularnością publiczności.
Nagrody, ostatnie lata i śmierć
W 1935 roku otrzymał Złoty Wawrzyn Akademicki Polskiej Akademii Literatury za wybitną twórczość literacką. W 1936 roku opublikował zbiór zatytułowany "1000 aforyzmów", zawierający refleksje na temat życia, miłości oraz relacji między kobietami i mężczyznami.
Przebywał nadal w Warszawie w czasie okupacji niemieckiej. Zmarł w styczniu 1940 roku w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
