Legia Warszawa – Wisła Płock – statystyki, wyniki, bilans meczów

W starciach Legia Warszawa – Wisła Płock wyraźnie przeważa Legia, która wygrała 20 z 30 meczów ligowych, przy zaledwie sześciu porażkach i czterech remisach. Obie drużyny mają jednak dziś mocne argumenty – Legia opiera się na wysokim posiadaniu piłki i późnych golach, a Wisła imponuje żelazną defensywą i serią meczów bez porażki. Jeśli chcesz zrozumieć, co naprawdę mówią o tym pojedynku liczby, jak wygląda bilans, statystyki bramek i styl gry obu ekip, przeczytaj dalszą część analizy.

Jaki jest bilans meczów Legia Warszawa – Wisła Płock?

W Ekstraklasie te zespoły spotkały się 30 razy, a obraz rywalizacji jest dość jednostronny. Legia sięgnęła po zwycięstwo 20 razy, remis padał cztery razy, a Wisła wygrywała sześciokrotnie. Oznacza to, że stołeczny klub triumfował w dokładnie 2/3 wszystkich ligowych meczów z tym rywalem, a przegrał tylko 1/5 spotkań.

Różnica widoczna jest także w bramkach. Legia straciła w tych meczach 25 goli, co przy tak wysokiej liczbie zwycięstw sugeruje, że wiele spotkań kończyło się dla niej wyraźnymi wygranymi. Co ciekawe, w ostatnich 10 ligowych starciach tych drużyn nie zanotowano ani jednego remisu – pojedynki kończą się rozstrzygnięciami, co dla kibiców ma ogromne znaczenie przy ocenie ryzyka i potencjalnych scenariuszy meczu.

W całej historii ligowej rywalizacji Legia wygrała z Wisłą Płock 20 z 30 meczów, przy bilansie 6 porażek i 4 remisów oraz zaledwie 25 golach straconych.

Jak wygląda bilans w Warszawie?

Na stadionie przy Łazienkowskiej przewaga Legii jest jeszcze wyraźniejsza. W piętnastu ligowych meczach u siebie stołeczny klub wygrał 12 razy, zremisował dwa spotkania i także dwukrotnie przegrał. To oznacza, że gospodarze wygrywali sześć razy częściej niż remisowali i sześć razy częściej niż przegrywali.

Płocczanie nie są przy tym bezradni w ofensywie. W Warszawie zdobyli dotąd 15 goli, czyli średnio jedną bramkę na mecz, a w ostatnich sześciu wizytach na Legii strzelali co najmniej jednego gola. Tylko raz nie znaleźli drogi do siatki – w przegranym 0:2 w sezonie 2017/18. Tylko raz zanotowali wyraźny ofensywny wybuch, wygrywając 4:1 w kampanii 2018/19, kiedy jako jedyni w Warszawie zdobyli więcej niż dwie bramki.

Ważna ciekawostka dotyczy także charakteru tych meczów. W żadnym spotkaniu ligowym tych drużyn w stolicy nie padł bezbramkowy remis, co potwierdza, że kibice niemal zawsze oglądają tu gole. Drugi gol Wisły w jednym z goli‑obfitych starć był jednocześnie 999. bramką straconą przez Legię u siebie w Ekstraklasie, co dobrze pokazuje, jak często te pojedynki przynoszą mocne ofensywne akcenty.

Jak wyglądały ostatnie mecze Legia – Wisła w Ekstraklasie?

21 lutego 2026 roku w ramach 22. kolejki PKO Ekstraklasy 2025/26 doszło do kolejnego ligowego starcia. W meczu oznaczonym jako Legia Warszawa – Wisła Płock 2:1 gospodarze znów cieszyli się z wygranej, choć przebieg pojedynku był wyrównany. Statystyki pokazały remis w liczbie celnych uderzeń – po cztery – przy lekkiej przewadze gości w posiadaniu piłki, które wyniosło 56% wobec 44% Legii.

Bramki padły po obu stronach w kluczowych momentach. W pierwszej połowie wynik otworzył R. Adamski w 23. minucie. Po przerwie odpowiedział W. Nowak w 73. minucie, a rozstrzygnięcie przyszło już w doliczonym czasie, gdy na listę strzelców wpisał się D. Szymański – jego trafienie w 90+1 minucie przesądziło o komplecie punktów dla gospodarzy. W statystykach meczowych widać, że Legia oddała mniej strzałów ogółem, ale częściej dążyła do szybkich kontr i gry wertykalnej, gdy Wisła dłużej utrzymywała się przy futbolówce.

Jak działał środek pola i defensywa?

Ustawienie obu drużyn dobrze pokazuje, które formacje miały być najmocniejsze. Legia wystawiła m.in. R. Augustyniaka, P. Kuna i W. Biczachczjana, szukając równowagi między agresywnym pressingiem w środku a wsparciem ofensywy dla M. Rajovicia i R. Adamskiego. W bramce pojawił się O. Hindrich, za linię obrony odpowiadali choćby K. Piątkowski i J. Leszczyński, co sugerowało mocno fizyczny blok defensywny.

Wisła z kolei oprzeć miała się na solidnym centrum z G. Niarchosem oraz Ł. Sekulskim jako najważniejszą postacią w ataku. Za defensywę odpowiadali między innymi M. Haglind‑Sangre, D. Pacheco, N. Mijusković i M. Djalo, a między słupkami po raz kolejny stanął Rafał Leszczyński. To właśnie on – mający w sezonie 80,7% obronionych strzałów, najlepszy wynik w lidze – pozostaje jedną z najważniejszych postaci całej drużyny.

Jak prezentują się długoterminowe statystyki Legii?

Od początku sezonu 2022/23 Legia tylko raz przegrała mecz, w którym strzeliła pierwsza bramkę – było to 25 lutego 2025 roku w starciu z Radomiakiem Radom. To bardzo mocny sygnał, że gdy stołeczny klub obejmuje prowadzenie, potrafi kontrolować wydarzenia i „dowieźć” wynik. Z drugiej strony w rozgrywkach 2025/26 pojawił się silny kontrast – zespół zaliczył 12 meczów bez zwycięstwa, najdłuższą taką serię w swojej ligowej historii, w których łącznie tylko przez 22 minuty był na prowadzeniu.

Na swoim stadionie Legia zwykle broni jednak bardzo solidnie. W bieżących rozgrywkach traci u siebie średnio 0,9 gola na mecz – dziewięć bramek w dziesięciu spotkaniach. Jeśli rozszerzymy próbkę do 16 ostatnich domowych meczów, otrzymamy 15 goli straconych, czyli około 0,94 gola na mecz. To wynik spójny z obrazem zespołu, który dobrze broni w polu karnym, a największe problemy ma przy stałych fragmentach.

Jak Legia radzi sobie przy stałych fragmentach gry?

W trzech ostatnich meczach stołecznego klubu padło siedem goli po stałych fragmentach gry – trzy trafienia były autorstwa legionistów, cztery – rywali. Jeszcze wyraźniej problem widać w wycinku obejmującym sześć meczów: Legia straciła w tym czasie tylko jednego gola z gry, za to aż osiem po stałych fragmentach. To bardzo wyraźna dysproporcja, która dla każdego trenera przeciwnika jest jasnym sygnałem, w którą stronę warto kierować przygotowane schematy.

Ciekawie prezentuje się też struktura bramek zdobywanych po SFG. Gdy Legia trafia w tym sezonie po takim fragmencie, to zawsze ma to miejsce po rzucie rożnym (5 razy) lub rzucie karnym (3 razy). Nie obserwujemy trafień bezpośrednio po wrzutach z autu czy dośrodkowaniach z rzutów wolnych, co pokazuje, że zespół ma wypracowane schematy zwłaszcza na stałe fragmenty wykonywane spod chorągiewki.

W której części meczu Legia strzela gole?

Dane z ostatnich miesięcy są tu bardzo wyraźne. Aż 69,6% bramek Legii pada w drugich połowach spotkań – to najwyższy udział procentowy w lidze. Prawie 39,1% wszystkich goli zespół zdobywa po 75. minucie. Taki profil sprawia, że Legia uchodzi za drużynę „późnego finiszu”, zdolną do odwracania losów meczu w ostatnim kwadransie.

Struktura posiadania piłki potwierdza tę tezę. W 15 z 16 ostatnich spotkań ligowych Legia miała posiadanie powyżej 50%, co jasno pokazuje, że jest to zespół, który chce prowadzić grę, długo utrzymywać się przy piłce i cierpliwie szukać wolnych przestrzeni. W takim modelu kluczowe stają się jakość podań i kreatywność środkowych pomocników.

Jaką rolę odgrywa Bartosz Kapustka?

W kontekście rozegrania wyróżnia się Bartosz Kapustka. W swoich czterech ostatnich występach zanotował on 86,7% celności podań na połowie rywala. To bardzo wysoki wynik jak na zawodnika odpowiedzialnego za progresję piłki i ryzyko w ostatniej tercji boiska. Dla analityków oznacza to, że Legia ma w środku pola zawodnika łączącego dużą kulturę gry z powtarzalnością decyzji – co w meczach z dobrze zorganizowaną defensywą Wisły Płock ma ogromne znaczenie.

Jakie statystyki wyróżniają Wisłę Płock?

Wisła w obecnej odsłonie to przede wszystkim drużyna defensywy. Zespół z Płocka ma najmniej goli straconych ogółem – 16 – oraz najmniej goli straconych na wyjeździe – 9. Na dodatek w każdym meczu wyjazdowym w tym sezonie traci dokładnie jednego gola. To rzadko spotykana regularność, która potwierdza, że nawet na trudnych terenach Nafciarze potrafią kontrolować przestrzeń wokół własnego pola karnego.

Ich specjalnością są także stałe fragmenty gry w obronie. Wisła jest jedną z dwóch drużyn (obok Lecha Poznań), które w bieżących rozgrywkach nie straciły gola po rzucie wolnym. Ma też najmniej goli straconych po wszystkich stałych fragmentach – 6 (tyle samo co GKS Katowice). Tego typu dane są szczególnie istotne właśnie przy rywalizacji z Legią, która swoje najlepsze schematy ofensywne ma przy rzutach rożnych i karnych.

Jak Wisła rozkłada bramki w czasie meczu?

W statystykach czasowych Wisła wyróżnia się dwiema rzeczami. Po pierwsze, ma najlepszy bilans bramkowy w pierwszych połowach: +6 – taki sam wynik osiąga jedynie Cracovia. To sugeruje, że Nafciarze bardzo dobrze wchodzą w mecze, często otwierają wynik i rzadko tracą gole przed przerwą. Po drugie, w drugich połowach tracą najmniej bramek w całej lidze – tylko 9 goli. Taki profil – mocny początek i stabilna końcówka – sprawia, że Wisła jest niezwykle trudna do „rozbicia” przez pełne 90 minut.

W całym sezonie zespół z Płocka ma też bardzo długą serię meczów bez porażki – 17 spotkań, co jest najlepszym wynikiem w stawce. Co charakterystyczne, we wszystkich przegranych meczach Nafciarze nie zdobywali gola – trzykrotnie przegrywali 0:1, raz 0:2. Praktycznie oznacza to, że jeśli Wisła trafia choć raz, zwykle przynajmniej remisuje.

Wisła Płock straciła w sezonie tylko 16 goli, a na wyjazdach dokładnie jedną bramkę w każdym meczu, zachowując przy tym najlepszy w lidze bilans bramkowy w pierwszych połowach.

Jaką rolę pełni Rafał Leszczyński?

Nową jakość w bramce Wisły gwarantuje Rafał Leszczyński. W sezonie obronił on 80,7% strzałów rywali, co jest najlepszym wynikiem w całej Ekstraklasie. Taki procent skutecznych interwencji świadczy nie tylko o indywidualnej formie, ale też o dobrej pracy defensywy, która często wymusza na rywalach strzały z mniej dogodnych pozycji. Dla takiego bramkarza jak Leszczyński to idealne warunki do budowania serii czystych kont i pewności siebie.

Jak Legia i Wisła wypadają w tabeli Ekstraklasy 2025/26?

W tabeli PKO Ekstraklasy 2025/26 oba kluby lokują się w górnej połowie stawki, choć ich profil jest wyraźnie inny. Legia Warszawa plasuje się na 6. miejscu – w 34 spotkaniach zanotowała 12 zwycięstw, 13 remisów i dziewięć porażek, zdobywając 42 gole i tracąc 37 (bilans +5) przy dorobku 49 punktów. Tak wysoka liczba podziałów punktów dobrze koresponduje z faktem, że stołeczny klub często dominuje w piłce, ale ma problemy z finalizacją.

Wisła Płock zajmuje 8. pozycję, mając na koncie 12 zwycięstw, 10 remisów i 12 porażek. Bilans bramkowy wynosi 34:38, czyli -4, a liczba punktów – 46. Różnica trzech punktów przy podobnej liczbie wygranych pokazuje, jak silnie na pozycję Wisły wpływają liczne przegrane mecze „na zero z przodu”. Jednocześnie obie drużyny znajdują się blisko siebie, co dodaje pojedynkom charakteru bezpośredniej walki o pozycje w górnej części tabeli.

Ile remisów mają Legia i Wisła?

Zarówno Legia, jak i Wisła uchodzą za mistrzów podziału punktów w sezonie 2025/26. Oba kluby mają po dziewięć remisów, co jest najwyższym wynikiem w lidze – taki sam dorobek ma jeszcze tylko Motor Lublin. Dla analityków to sygnał, że w ich meczach, przy wyrównanym poziomie rywala, bardzo często dochodzi do sytuacji, w której żadna ze stron nie potrafi przechylić szali na swoją korzyść mimo korzystnych fragmentów gry.

Jak na tle Wisły wyglądają serie i rekordy Legii?

Historia najnowsza pokazuje kilkuletnie sinusoidy formy Legii. Po pandemicznym sezonie 2020/21, skróconym do 30 kolejek i rozgrywanym głównie przy pustych trybunach, klub z Łazienkowskiej wchodził w kolejną kampanię z zadaniem obrony tytułu, już w zreformowanej lidze – 18 drużyn i 34 kolejki. Zniesienie części obostrzeń (limitem było 50% pojemności stadionu, ale bez wliczania osób w pełni zaszczepionych przeciwko COVID‑19) sprawiło, że kibice wrócili na trybuny, a domowe statystyki Legii znów zaczęły rosnąć.

W tym okresie stołeczny klub zanotował kilka imponujących serii. Po jednej z ligowych kolejek Legia miała najdłuższy w lidze ciąg meczów bez porażki – 16 gier. Jednocześnie poprawiła swój klubowy rekord spotkań bez straconej bramki – 8 kolejnych meczów w Ekstraklasie bez gola rywali. Na własnym stadionie drużyna miała też serię 8 domowych meczów bez porażki i 4 z rzędu bez straconej bramki, a do tego imponującą passę 27 ligowych spotkań z rzędu ze zdobytym golem u siebie.

W sezonach po reformie ligi Legia potrafiła połączyć 16 meczów bez porażki, 8 kolejnych czystych kont oraz 27 domowych spotkań z rzędu z golem, budując jeden z najmocniejszych profili domowych w Ekstraklasie.

Czym wyróżniały się derbowe mecze z Wisłą Płock?

Derby Mazowsza, zwłaszcza za kadencji Czesława Michniewicza, dostarczały wielu charakterystycznych momentów. W jednym ze spotkań ligowych, rozgrywanym na bardzo słabej murawie – określanej przez trenera mianem „Kartofelplatz” – Legia strzeliła Wiśle aż pięć bramek. Było to szczególnie istotne, bo płocczanie przyjechali wtedy do Warszawy po serii czterech ligowych zwycięstw, w których stracili tylko dwie bramki.

W tamtym meczu wszystkie z siedmiu goli strzelili zawodnicy drugiej linii, a bohaterem został Filip Mladenović, który zdobył dwie bramki (w tym z rzutu karnego w stylu Tomáša Pekharta) i dołożył asystę. Wynik 5:2 przerwał zwycięski marsz Wisły i jednocześnie pozwolił Legii – korzystając z porażki Pogoni Szczecin w Krakowie – wrócić na pozycję lidera.

Jak wyglądał wcześniejszy mecz przy ograniczeniach pandemicznych?

W innym, wcześniejszym spotkaniu ligowym z Wisłą, rozgrywanym przy znaczących ograniczeniach na trybunach, Legia wygrała 1:0 po kapitalnym strzale Ernesta Muçiego. Skład gospodarzy był mocno zmieniony z uwagi na równoległą walkę o fazę grupową Ligi Mistrzów, a mimo to udało się zrealizować plan i zdobyć trzy punkty. Trener Michniewicz określał tamto trafienie jako moment, który może być przełomem w karierze albańskiego pomocnika.

Do historii przeszły też osobiste wątki – jak pierwszy występ w wyjściowej jedenastce młodego bramkarza Kacpra Tobiasza, który jako dziecko wyprowadzał na murawę Jakuba Rzeźniczaka, a po latach sam usłyszał z trybun skandowanie swojego imienia. Te elementy nie wpływają na suche statystyki, ale budują specyficzny kontekst derbów Mazowsza, w których liczby łączą się z emocjami i historią poszczególnych piłkarzy.