| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Piotr Jerzy Adamczewski |
| Urodzenie | 19 maja 1942, Warszawa |
| Zgon | 12 marca 2016, Warszawa |
| Zawód | dziennikarz, redaktor, krytyk kulinarny |
| Edukacja | Polonistyka, Uniwersytet Warszawski (absolutorium 1966) |
| Małżeństwo | Barbara Adamczewska |
| Dzieci | córka Agata |
| Miejsce pochówku | Cmentarz Bródnowski, kwatera 35A–1–16 |
Piotr Adamczewski był dziennikarzem i krytykiem kulinarnym znanym z pracy w tygodniku „Polityka”, z audycji radiowych oraz z publikacji książkowych poświęconych kuchni i smakowi. Jako reporter podróżował po wielu kontynentach i wykorzystywał zebrane materiały przy tworzeniu książek.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 19 maja 1942 w Warszawie. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim; w 1966 otrzymał absolutorium bez magisterium. W latach 1971–1981 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Był synem Władysława i Krystyny. Był żonaty z Barbarą Adamczewską, z którą miał córkę Agatę. Zmarł 12 marca 2016 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Bródnowskim, kwatera 35A–1–16.
Kariera dziennikarska i działalność kulinarna
W latach 1964–1970 pracował w „Sztandarze Młodych” jako reporter, zastępca kierownika działu i sekretarz redakcji nocnej. W latach 1971–1975 był sekretarzem redakcji tygodnika „Kulisy”, a od 1975 do końca 1980 pełnił tę samą funkcję w tygodniku „Kultura”. W 1981 został sekretarzem redakcji „Polityki”, zastępując Dariusza Fikusa, i odszedł z pisma wkrótce po wprowadzeniu stanu wojennego. W 1982 przez pewien czas pracował jako inspicjent w Teatrze Narodowym, a jeszcze w tym roku objął stanowisko sekretarza redakcji tygodnika „Radar” do 1984; powrócił do „Polityki” w 1984, a w 1986 ponownie objął stanowisko sekretarza redakcji. W latach 90. został krytykiem kulinarnym „Polityki”, prowadząc razem z Andrzejem Garlickim rubrykę „Za stołem”, współpracował też z Krzysztofem Mroziewiczem, Michałem Radgowskim i z żoną Barbarą.
Książki, projekty i aktywność z lat późniejszych
Był autorem książek o tematyce kulinarnej, wśród których znalazły się między innymi „Wielki świat od kuchni”, „Smakosz wędrowny”, „Męskie gotowanie”, „Krwawa historia smaków”, „Rok na talerzu” oraz „Wielka księga drinków i koktajli”.
Współtworzył dziesięć przewodników po restauracjach Warszawy i okolic pod tytułem „Za stołem”. Razem z Markiem Kalbarczykiem napisał książkę kucharską dla niewidomych „Smak na koniuszkach palców”. W latach 2006–2016 prowadził regularnie blog „Gotuj się”, gdzie publikował przepisy, anegdoty kulinarne oraz wspomnienia z podróży.
W 1980 wystąpił w filmie obyczajowo-psychologicznym „Bez miłości” w reżyserii Barbary Sass, grając redaktora działu społecznego tygodnika „Kultura i My”. W 1997 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
