Radomiak – Legia Warszawa – statystyki, wyniki, historia pojedynków

Historia meczów Radomiak – Legia Warszawa to bilans 12 spotkań ligowych, w których częściej górą byli warszawianie, ale Radomiak szczególnie u siebie potrafi mocno utrudnić im życie. Statystyki z sezonu PKO Ekstraklasy 2025/26 pokazują zderzenie jednej z najmocniejszych defensyw w lidze z jednym z najgroźniejszych ataków domowych. Jeśli chcesz lepiej rozumieć wyniki, serie i liczby stojące za tym pojedynkiem, przejrzyj spokojnie całą analizę.

Jak wygląda ogólny bilans Radomiak – Legia?

Starcia Radomiaka Radom z Legią Warszawa mają krótki, ale bardzo treściwy ligowy rodowód po powrocie radomian do elity. W sumie rozegrali między sobą 12 meczów ligowych, a ogólny dorobek Radomiaka to 6 zwycięstw, 2 remisy i 4 porażki przy bilansie bramek 18:16. Taki rozkład wyników pokazuje, że warszawski faworyt napotyka w Radomiu znacznie większy opór, niż sugerowałaby sama tabela.

Ważny jest rozdział na mecze domowe i wyjazdowe radomian. Na własnym stadionie zanotowali oni 6 spotkań, 4 wygrane, 0 remisów, 2 porażki przy golach 11:8. Na wyjazdach ich bilans to 6 meczów, 2 zwycięstwa, 2 remisy, 2 porażki i bramki 7:8. Widać, że w Radomiu Radomiak częściej przejmuje inicjatywę, natomiast w Warszawie, przy Łazienkowskiej, mecze bywają bardziej wyrównane i zamknięte.

Łączny bilans bramek w pojedynkach Radomiak – Legia (18:16 dla radomian) pokazuje, że te mecze stosunkowo rzadko kończą się bezgłośnymi remisami i zwykle przynoszą co najmniej kilka sytuacji bramkowych.

Jak Radomiak prezentuje się u siebie na tle całej ligi?

Sezon PKO Ekstraklasy 2025/26 pokazał Radomiaka jako typową drużynę „domową”. W tabeli końcowej zajęli 10. miejsce z bilansem 34 mecze, 11 zwycięstw, 11 remisów, 12 porażek, bramki 52:53 i -1 w różnicy goli. Choć liczby sugerują zespół środka stawki, po rozbiciu na mecze w Radomiu i na wyjazdach widać wyraźnie, gdzie zespół czuje się najlepiej.

Na własnym stadionie radomianie imponują następującymi wskaźnikami: 2,08 gola na mecz u siebie, co przekłada się na 25 trafień w 12 spotkaniach. Ich domowy bilans bramkowy to +14 – najlepszy w lidze w roli gospodarza. W praktyce oznacza to, że Radomiak w Radomiu jest jedną z najbardziej ofensywnie ustawionych drużyn w stawce i regularnie naciska przeciwników wysokim pressingiem oraz liczbą zawodników w polu karnym.

Bardzo wymowne są też dane o progu bramkowym: w obecnym sezonie zespół z Radomia wygrał u siebie każdy z sześciu meczów, w których zdobył co najmniej 2 gole. W 6 z 7 domowych zwycięstw strzelił nawet minimum 3 bramki. Ostatnie dziewięć goli radomian rozłożyło się tak: 7 padło w II połowie, tylko 2 w I połowie, co potwierdza, że gospodarze z czasem rozpędzają się i korzystają z fizycznej przewagi lub szerokiej ławki.

Radomiak jako gospodarz łączy wysoki średni wynik bramkowy (2,08 gola na mecz) z najlepszym w lidze bilansem domowym +14, co czyni go jednym z najgroźniejszych rywali do gry otwartej na własnym boisku.

Jaką rolę odgrywają zmiennicy Radomiaka?

Trzy ostatnie ligowe występy pokazały, jak ważne w Radomiaku są wejścia z ławki. Zmiennicy wypracowali w tym okresie 3 punkty w klasyfikacji kanadyjskiej – gole zdobyli Romario Baro (z Arką Gdynia) i Abdoul Tapsoba (z Bruk-Betem Termaliką Nieciecza), a Zie Ouattara dorzucił asystę z tym samym rywalem. To nie są pojedyncze „błyski”, ale logiczny efekt szerokiej kadry ofensywnej.

W sezonie 2025/26 Radomiak ma aż 7 piłkarzy z minimum pięcioma punktami w klasyfikacji kanadyjskiej – to Capita, Elves Balde, Jan Grzesik, Maurides, Rafał Wolski, Roberto Alves i Zie Ouattara. Tak szeroko rozłożony ciężar zdobywania bramek utrudnia przeciwnikom skupienie się na wyłączeniu jednego napastnika czy rozgrywającego, co wyraźnie widać w meczach z Legią, gdzie z różnych pozycji pojawia się zagrożenie.

Którzy piłkarze Radomiaka najmocniej budują statystyki?

Elves Balde to jeden z najwydajniejszych ofensywnych graczy ligi – notuje 0,76 punktu w klasyfikacji kanadyjskiej na 90 minut. W praktyce oznacza to realny udział w bramce co około 1–1,5 meczu, co na tle całej PKO Ekstraklasy stawia go bardzo wysoko. Do tego Jan Grzesik, formalnie obrońca lub wahadłowy, może pochwalić się wyjątkową skutecznością: ma 6 goli strzelonych z 8 celnych strzałów. Taka efektywność przy stałych fragmentach i wejściach z drugiej linii jest trudna do zneutralizowania.

W bezpośrednich starciach z Legią często pojawiają się też nazwiska Mauridesa czy Rafała Wolskiego. Ten pierwszy potrafi mocno rozpocząć mecz – w spotkaniu 13.03.2026 trafił już w 2. minucie, zmuszając gości do natychmiastowej reakcji. Wolski z kolei odpowiada za płynność ataków pozycyjnych i precyzyjne zagrania między liniami, które rozrywają ustawienie defensywne rywala.

Jaką formę i styl prezentuje Legia Warszawa?

W tabeli sezonu PKO Ekstraklasy 2025/26 Legia zajęła 6. miejsce, kończąc rozgrywki z dorobkiem 34 mecze, 12 zwycięstw, 13 remisów, 9 porażek, gole 42:37 i różnicę bramek +5. To wynik poniżej historycznych ambicji klubu, ale jednocześnie pokazujący stabilną defensywę połączoną z nieco mniejszą niż dawniej liczbą strzałów zamienianych na gole.

Stołeczny klub słynie obecnie z remisu – 10 podziałów punktów (tyle samo co Motor Lublin) klasyfikuje go jako jedną z najbardziej „remisujących” drużyn ligi. Mają też na koncie trzy kolejne remisy wyjazdowe i w sumie pięć remisów w sześciu ostatnich meczach wyjazdowych. Przy tym Legia strzela w gościach bardzo regularnie – zanotowała gola w 10 z 12 wyjazdowych spotkań, co dowodzi, że nawet przy odrobinie ostrożniejszej taktyki zawsze znajduje drogę do bramki.

Seria formy jest równie wymowna. Wojskowi notują pięć meczów z rzędu bez porażki, co obecnie jest najdłuższą taką passą w lidze (razem z KGHM Zagłębiem Lubin). Zgarnięcie 7 punktów w trzech ostatnich meczach pokazuje rosnącą stabilność zespołu prowadzonego przez Marka Papszuna, który ma obecnie 11 zwycięstw w sezonie – tyle samo co Leszek Ojrzyński.

Na czym opiera się defensywa Legii?

Fundamentem jest bardzo wysoka forma bramkarza. Otto Hindrich obronił w PKO Ekstraklasie aż 80% strzałów celnych z pola karnego oddanych przeciwko niemu. To wskaźnik na poziomie czołowych golkiperów lig europejskich i bezpośrednio przekłada się na liczbę meczów, w których Legia utrzymuje korzystny wynik nawet przy okresach przewagi rywala.

Statystyki z ostatnich tygodni tylko to potwierdzają – warszawski zespół stracił zaledwie jedną bramkę w czterech ostatnich drugich połowach. Oznacza to, że w fazie meczu, w której Radomiak zwykle najmocniej podkręca tempo, Legia broni się najpewniej. W dodatku Wojskowi mają cztery kolejne mecze z rzędu z dokładnie jednym golem strzelonym w pierwszych połowach. To świadczy o zdolności do szybkiego otwierania wyniku i późniejszego kontroli spotkania.

Jak szeroko rozłożony jest atak Legii?

Dość unikatową cechą warszawian jest szeroka lista strzelców. Klub z Łazienkowskiej ma w tym sezonie najwięcej piłkarzy z golem na koncie – aż 17. Daje to trenerowi elastyczność taktyczną i utrudnia rywalom skupienie uwagi na jednym snajperze. Charakterystyczne dla obecnych rozgrywek jest też to, że oba zwycięskie gole Legii za kadencji trenera Papszuna strzelali zmiennicy: Kacper Chodyna trafił na 2:1 z Wisłą Płock już minutę po wejściu, a Mileta Rajović rozstrzygnął mecz z Cracovią siedem minut po zameldowaniu się na boisku.

Ten wzór doskonale widać w starciach z Radomiakiem. W meczu z 13.03.2026 roku strzelec gola dla warszawian – Juergen Elitim – pojawił się na liście wydarzeń w 88. minucie, ratując punkt w końcówce. Wcześniej, już w 7. minucie, swoją obecność zaznaczył w polu karnym Radovan Pankov, sygnalizując, że obrońcy Legii też są aktywni pod bramką przeciwnika.

Jak wyglądały ostatnie mecze Radomiak – Legia?

Mecz ligowy 13.03.2026 w ramach 25. kolejki PKO Ekstraklasy zakończył się wynikiem 1:1. Radomiak jako gospodarz miał 53% posiadania piłki, oddając łącznie 1 strzał celny i 4 niecelne. Legia, mimo mniejszego posiadania (47%), stworzyła znacznie więcej zagrożenia – 6 strzałów celnych i 4 niecelne. Spotkanie dobrze oddaje typową dynamikę tej rywalizacji: Radomiak prowadzi grę, ale to Wojskowi częściej dochodzą do klarownych okazji.

Wspomniane już szybkie trafienie Mauridesa w 2. minucie oraz późne uderzenie Juergena Elitima stworzyły mecz o dwóch skrajnie różnych fazach. Początek był bardzo chaotyczny, za to końcówka – pod pełną kontrolą Legii, która szukała wyrównania. Na tle tego spotkania widać, jak obie strony korzystają z atutów: Radomiak z fali ofensywy u siebie, Legia z cierpliwego budowania ataków i jakości ławki rezerwowych.

W szerszym ujęciu kilku ostatnich bezpośrednich pojedynków statystycy Ekstraklasy zwracają uwagę na dwa mocne trendy: jeśli w tych meczach wygrywali goście, to zawsze bez straty bramki – zanotowali cztery takie zwycięstwa wynikami 3:0 (dwukrotnie), 2:0 i 1:0. Do tego w czterech ostatnich bezpośrednich spotkaniach zwycięzcy zawsze strzelali minimum 3 gole. Można więc oczekiwać, że gdy jedna ze stron „złapie” kontrolę, potrafi szybko podnieść wynik.

Jak rozkładają się gole i inicjatywa w meczach H2H?

Połączenie danych ligowych i bezpośrednich starć prowadzi do ciekawego wniosku: Radomiak bardzo mocno odżywa po przerwie, a Legia najczęściej strzela w pierwszych 45 minutach. Ostatnie dziewięć goli radomian to wspomniane 7 trafień w drugich połowach, natomiast Wojskowi mają serię czterech meczów z rzędu z jednym golem w pierwszej części. Widzimy zatem częsty scenariusz, w którym Legia zaczyna mocniej, a Radomiak przejmuje pałeczkę po przerwie.

W meczu z 13 marca 2026 roku dokładnie taki przebieg dało się zauważyć: szybko strzelony gol gospodarzy, później długa faza prób Legii zakończona wyrównaniem w końcówce. Statystycznie na tle ich innych przeciwników Radomiak oddaje mniej celnych strzałów przeciwko Legii niż średnia domowa, co z kolei potwierdza klasę obrony stołecznego klubu i liczbę interwencji Hindricha przy strzałach z pola karnego.

Którzy piłkarze Legii najczęściej trafiają z Radomiakiem?

W statystyce „Bramki legionistów przeciwko Radomiakowi” widać bardzo szerokie rozłożenie goli między zawodnikami. Po 2 trafienia w tych meczach mają tacy gracze jak Andrzej Buncol, Josue oraz Bartosz Kapustka. To nazwiska z różnych epok Legii, ale każdy z nich w kluczowym momencie znajdował drogę do siatki radomian, często z rzutów karnych lub strzałów z dystansu.

Jedno trafienie przeciwko Radomiakowi zanotowali między innymi Dariusz Kubicki, Maik Nawrocki, Rafał Augustyniak, Maciej Rosołek, Blaz Kramer, Marc Gual, Wojciech Urbański, Juergen Elitim, Damian Szymański, Mileta Rajović, Paweł Wszołek i Radovan Pankov. Z punktu widzenia analityka radomskiego klubu oznacza to konieczność pilnowania nie tylko napastników, ale też obrońców i środkowych pomocników, którzy potrafią dojść do pozycji strzeleckich przy stałych fragmentach czy kontrach.

Tak szeroka lista strzelców przekłada się bezpośrednio na wspomnianą statystykę całosezonową – Legia ma 17 piłkarzy z co najmniej jednym golem. W kontekście Radomiaka, który buduje przewagę u siebie przede wszystkim ofensywą, mecze z warszawskim klubem stają się dla obrońców poważnym testem koncentracji i organizacji przez pełne 90 minut plus doliczony czas gry.