Od 30 czerwca 2026 roku nowe przepisy o ochronie przeciwpożarowej nakładają obowiązek wyposażenia określonych lokali w autonomiczne czujki dymu, a w pomieszczeniach z procesem spalania także w czujki tlenku węgla. Obowiązek wynika z rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji zmienionego w listopadzie 2024 roku oraz został przypomniany przez Państwową Straż Pożarną. Przepisy wprowadzane są etapami i różnicują terminy w zależności od rodzaju i sposobu użytkowania obiektu.
Kogo obejmuje obowiązek od 30 czerwca 2026?
Od dnia 2026-06-30 wymóg montażu dotyczy istniejących pomieszczeń i jednostek mieszkalnych, w których świadczone są usługi hotelarskie, oraz lokali przeznaczonych na krótkotrwałe, ogólnodostępne zakwaterowanie. Nowe obiekty otrzymują obowiązek od momentu przystąpienia do użytkowania. W przypadku budynków i lokali użytkowych, w których odbywa się spalanie paliwa, podobne wymagania także zaczęły obowiązywać z tego terminu.
Co zmieni się od 1 stycznia 2030?
Termin 2026-06-30 nie obejmuje wszystkich istniejących mieszkań. Dla lokali mieszkalnych użytkowanych przed wejściem rozporządzenia ustawodawca przewidział okres przejściowy do 2030-01-01. Od tej daty obowiązek wyposażenia w autonomiczne czujki dymu obejmie wszystkie istniejące mieszkania, a w pomieszczeniach, gdzie występuje spalanie paliwa stałego, ciekłego lub gazowego, pojawi się też wymóg montażu czujek tlenku węgla.
Jakie urządzenia trzeba zamontować i jakie normy muszą spełniać?
Rozporządzenie rozróżnia dwa typy urządzeń. Czujka dymu ma być autonomiczna i spełniać wymagania odpowiedniej Polskiej Normy przeznaczonej dla tego typu detektorów. Czujka tlenku węgla musi odpowiadać normie odnoszącej się do domowych detektorów CO. Przykładowo stosowanymi normami są PN-EN 14604 dla czujek dymu oraz PN-EN 50291-1 dla czujek CO; przed zakupem należy sprawdzić oznaczenia oraz dokumentację producenta.
Gdzie montować czujki i jakie są wyjątki?
Państwowa Straż Pożarna i lokalne komendy podają praktyczne wytyczne montażowe. Czujkę dymu zaleca się instalować na suficie, w korytarzach i sypialniach na każdej kondygnacji, z dala od kuchennej pary, okien i kratek wentylacyjnych. Czujkę CO należy umieścić w pobliżu urządzeń spalających paliwo — pieców, kominków czy kotłów — na wysokości wzroku, w odległości około 1–3 m od źródła emisji i w pomieszczeniach, gdzie śpią domownicy. Obowiązek montażu czujki CO nie dotyczy sytuacji, gdy spalanie odbywa się w urządzeniu z zamkniętą komorą spalania; wyłączone są także niektóre gazowe urządzenia przeznaczone wyłącznie do przygotowywania posiłków.
Kto ponosi koszty, kto kontroluje i jakie są konsekwencje?
Wyposażenie lokalu w wymagane urządzenia leży po stronie podmiotu odpowiedzialnego za obiekt, co w praktyce oznacza, że zakup i montaż zwykle pokrywa właściciel. Przepisy nakazują montaż, konserwację i eksploatację zgodnie z instrukcją producenta. Nadzór nad przestrzeganiem nowych wymagań prowadzi m.in. Państwowa Straż Pożarna. Brak czujek w lokalach objętych obowiązkiem może skutkować mandatem do 5 000 zł, grzywną przewidzianą w przepisach administracyjnych, a w konsekwencji – ryzykiem uznania przez ubezpieczyciela rażącego niedbalstwa i odmowy wypłaty odszkodowania.
Rozporządzenie wprowadza terminy etapami. Najbliższy istotny etap już obowiązuje. Termin dla wszystkich istniejących mieszkań to 1 stycznia 2030.
