Uchwała SN z 7 marca 2008 dotyczy właścicieli lokali i wspólnot mieszkaniowych w budynkach wielorodzinnych. Orzeczenie rozróżnia prace związane z użytkowymi elementami balkonu od napraw części konstrukcyjnych, które wpływają na cały budynek. Decyzja Sądu Najwyższego ma znaczenie praktyczne przy kwalifikowaniu kosztów remontów i przy podejmowaniu uchwał wspólnoty.
Kto płaci za remont balkonu?
Właściciel ponosi koszty utrzymania i napraw elementów balkonu przeznaczonych wyłącznie do korzystania z konkretnego lokalu. Do takich prac należą na ogół wymiana płytek, prace wykończeniowe i wymiana wyposażenia przeznaczonego dla danego mieszkania. Natomiast koszty remontów i bieżącej konserwacji części budynku, które tworzą konstrukcję balkonu i są trwale połączone z budynkiem, obciążają wspólnotę mieszkaniową. Przykłady napraw kwalifikowanych zwykle po stronie wspólnoty to naprawa płyty balkonowej, izolacji przeciwwilgociowej oraz obróbek blacharskich.
Jak ustalić zakres prac i odpowiedzialność?
Decydujący jest charakter uszkodzenia i zakres robót. Przy sporach wspólnota powinna udostępnić dokładny opis planowanych prac i dokumentację techniczną. W praktyce konieczna bywa opinia osoby posiadającej uprawnienia budowlane, która wskaże, czy prace dotyczą wykończenia powierzchni czy elementów konstrukcyjnych. Właściciele powinni sprawdzić zapisy uchwał wspólnoty oraz sposób klasyfikowania kosztów przed akceptacją wydatku. Przy większych pracach i wątpliwościach rekomendowana jest konsultacja prawna.
Co zmienia projekt UD312?
Projekt nowelizacji ustawy o własności lokali oznaczony jako UD312 ma doprecyzować zasady dotyczące balkonów, loggii i tarasów. Projekt przewiduje wskazanie elementów konstrukcyjnych jako części nieruchomości wspólnej, co zbliża regulacje ustawowe do dotychczasowego orzecznictwa. Wprowadzenie takich zapisów ma ułatwić kwalifikowanie kosztów napraw i zmniejszyć spory między właścicielami a wspólnotami.
Uchwała Sądu Najwyższego ma datę 7 marca 2008 i sygnaturę III CZP 10/08.