Informację o śmierci Tadeusza Wojciechowskiego przekazały 18 listopada 2026 roku Muzeum Powstania Warszawskiego i prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski. W czasie II wojny światowej działał w konspiracji harcerskiej i w Szarych Szeregach. Miał 101 lat. Ostatnie lata spędził w podwarszawskich Markach.
Jak brał udział w Powstaniu Warszawskim?
Do konspiracji trafił około 1942 roku dzięki koledze z harcerstwa. Posługiwał się pseudonimem ps. "Olek". 1 sierpnia 1944 roku zgłosił się jako ochotnik do batalionu "Kiliński" i pełnił tam obowiązki strzelca, kaprala oraz łącznika. Od połowy sierpnia służył także w Harcerskiej Poczcie Polowej na terenie Śródmieścia Północnego, przenoszącej wiadomości i korespondencję pomiędzy oddziałami i mieszkańcami miasta. Po kapitulacji został osadzony w niemieckich obozach jenieckich: najpierw w Stalagu XI B Fallingbostel, a następnie w Stalagu VI J Dorsten. Do Polski wrócił w październiku 1945 roku.
Jak wyglądała jego kariera naukowa?
W 1948 roku rozpoczął studia w Katowicach. W swojej pracy naukowej zajmował się ekonomią przedsiębiorstw, zarządzaniem, planowaniem oraz marketingiem. Był autorem licznych publikacji naukowych i skryptów akademickich. W czerwcu 1989 roku uzyskał tytuł profesora i przez kolejne dekady przekazywał wiedzę kolejnym pokoleniom studentów.
Jakie otrzymał odznaczenia?
Został uhonorowany wieloma wyróżnieniami za działalność wojenną, społeczną i zawodową. Wśród nich znajdują się między innymi:
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
- Warszawski Krzyż Powstańczy
- Srebrny Medal za Zasługi dla Obronności Kraju
- Krzyż Zasługi dla ZHP z Mieczami
- Złota Odznaka Honorowa "Za Zasługi dla Warszawy"
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Medal XXX-lecia PRL
Lista odznaczeń obejmuje zarówno wyróżnienia związane z udziałem w Powstaniu, jak i nagrody za działalność naukową i społeczną.
Jego relacja znajduje się w Archiwum Historii Mówionej Muzeum Powstania Warszawskiego.