W 2026 roku zmarła Teresa Moździerz, uczestniczka Powstania Warszawskiego, która w 1944 roku pomagała rannym w powstańczych szpitalach. Informację o jej odejściu przekazała organizacja BohaterON. Urodziła się 14 października 1928 roku w Warszawie i jeszcze jako gimnazjalistka wstąpiła do Szarych Szeregów. Po wojnie osiedliła się we Wrocławiu i związała zawodowo życie z edukacją oraz pomocą dzieciom.
Jak służyła podczas Powstania Warszawskiego?
W sierpniu 1944 roku, mając niespełna 16 lat, pełniła funkcję sanitariuszki i pielęgniarki w oddziale „Bakcyl”, który należał do Sanitariatu Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej. Pracowała między innymi w Szpitalu Powstańczym nr 1 mieszczącym się w gmachu PKO, zajmując się opieką nad rannymi w warunkach ciągłych walk i braków medycznych.
Wspominała udział przy budowie barykady na skrzyżowaniu Marszałkowskiej i Świętokrzyskiej oraz obserwacje starć z niemieckimi czołgami. Po kapitulacji opuściła miasto razem z dziećmi z domu dziecka.
Czym zajmowała się po wojnie?
Po zakończeniu działań wojennych przeprowadziła się z rodzicami do Wrocławia, tam ukończyła liceum i studiowała psychologię na Uniwersytecie Wrocławskim. Pracowała jako wychowawczyni przedszkolna, wizytatorka przedszkoli, nauczycielka matematyki oraz psycholog w poradni. Angażowała się w pracę społeczną z dziećmi, była korepetytorką i prowadziła świetlicę. Za działalność i zasługi otrzymała Krzyż Zasługi.
Kto przekazał informację o jej odejściu?
Organizacja BohaterON poinformowała o śmierci Teresy Moździerz i złożyła rodzinie wyrazy współczucia. Urząd Miejski Wrocławia przywołał jej powojenną działalność oraz wspomnienia związane z udziałem w Powstaniu Warszawskim.
Odejście Teresy Moździerz oznacza utratę kolejnego bezpośredniego świadka wydarzeń z sierpnia 1944 roku. Odeszła w wieku 98 lat.
